Groch

Groch.jpg

Groch

GROCH SIEWNY (Pisum sativum) to gatunek roślin strączkowych z rodziny bobowatych. Jest uprawiany w wielu regionach świata. Ze względu na zawartość składników mineralnych oraz licznych witamin jest bardzo cenionym warzywem w naszych kuchniach chociażby w tradycji polskiej kuchni groch podawany jest z kapustą czy bardzo popularna u nas zupa grochówkowa. Wyróżniamy odmiany zarówno płożące jak i pnące. Nasiona są wykształcone w strąkach mających kształt podłużnej torebki.
Popularne i chętnie uprawiane są odmiany grochu cukrowego (np. 'Iłówiecki', 'Bajka') oraz groch łuskowy (np. 'Telefon', 'Cud Kelwedonu', 'Sześciotygodniowy').

Stanowisko

stanowisko icon

Groch nie ma zbyt dużych wymagań glebowych. Dobrze rośnie na każdym rodzaju gleby oprócz gleb bardzo ciężkich i podmokłych. Groch najlepiej udaje się na glebach o odczynie obojętnym lub lekko zasadowym. Roślina ta nie ma również dużych wymagań co do temperatury. Jest odporny na niskie temperatury. Tylko w okresie kwitnienia trzeba chronić kwiaty przed przymrozkami.

Wymagania

wymagania icon

Groch nie ma zbyt dużych wymagań pokarmowych. Warto jednak przed siewem grochu dostarczyć roślinom niezbędne składniki w postaci nawozu mineralnego. Najważniejszym zabiegiem pielęgnacyjnym po wysiewie nasion jest dokładne odchwaszczanie plantacji. Chwasty musimy usuwać regularnie ręcznie albo za pomocą herbicydów. W okresie zawiązywania strąków wzrasta zapotrzebowanie grochu na wodę. Jeśli w tym czasie występuje zbyt mała ilość opadów koniecznie jest podlewanie roślin.

Najczęściej występujące choroby:

choroba icon

Mączniak prawdziwy grochu (Erysiphe pisi) – typowym dla tej choroby objawem jest jasny nalot złożony z zarodników grzyba. Występuje on na wszystkich porażonych częściach grochu. Na porażonych liściach pojawiają się brązowe plamy. Chore liście mogą ulegać zniekształceniom lub całkowicie zamierać.

Askochytoza grochu (Ascochyta pisi) – powszechnie występująca choroba, porażająca wszystkie części grochu. Na porażonych organach występują brązowe plamy z ciemniejszą obwódką. Plamy mogą zlewać się ze sobą. Na strąkach mogą być lekko wgłębione.

Fuzaryjne więdniecie grochu (Fusarium spp.) – charakterystycznym objawem jest placowe więdnięcie roślin. Na porażonych roślinach liście mogą również żółknąć. Chore rośliny są mniejsze. Silnie porażone mogą zamierać. Zwalczanie należy przeprowadzić używając fungicydów systemicznych.

Najczęściej występujące szkodniki:

szkodniki icon

Mszyca grochowa (Acyrthosiphon pisum) – szkodnik ten występuje powszechnie m.in. na grochu. Na skutek wysysania soków z roślin rośliny ulegają zniekształceniom i mają zahamowany wzrost. Mszyce żerują w koloniach oraz pokrywają się grubą warstwą wosku.

Strąkowiec grochowy (Bruchus pisorum) – szkodliwość strąkowców polega na uszkadzaniu nasion grochu przez larwy i chrząszcze. Charakterystycznym objawem są widoczne w nasionach małe otwory. Należy dobrze zniszczyć resztki pożniwne wraz z larwami i poczwarkami szkodnika.

Pachówka strąkóweczka (Epinotia nigricana) – znaczne szkody wyrządzają żerujące w nasionach gąsienice. Nasiona są nadgryzione, a w strąku oprócz uszkodzonych nasion znajdują się również odchody gąsienic, efekt żerowania. Uszkodzone nasiona nie nadają się do spożycia.

Zapisz się do newslettera i pobierz bezpłatne poradniki!