Aster chiński

Aster+chi%C5%84ski.jpg

Aster chiński

ASTER CHIŃSKI (Callistephus chinensis) - na terenach naturalnego występowania, tj. w Chinach i Japonii, osiąga wysokość 90 cm. Łodygi są rozgałęzione dość obficie ulistnione, liście jajowate, ząbkowane lub wcinane. Kwiatostany okazałe, osadzone pojedynczo na wszystkich silnych rozgałęzieniach pędów, są ciemnopurpurowe z żółtym środkiem, tj. tarczą kwiatów rurkowatych. Kwitnienie trwa od połowy lipca do jesieni. Niełupki są wydłużone, jasnobeżowe.

Uprawianych jest kilkaset odmian astra chińskiego. Różnią się budową, barwą i wielkością kwiatostanów, a także wysokością roślin i terminem kwitnienia. Ze względu na budowę koszyczka stosuje się różne podziały odmian na grupy, z których najprostszy wyodrębnia astry pojedyncze, rurkowe lub języczkowe. Astry pojedyncze są stosunkowo rzadko uprawiane. U tych odmian wyraźnie widać żółte kwiaty rurkowate, a kwiaty języczkowate są ułożone w jednym lub kilku okółkach, np. jak u odmian z grupy ‘Iskra’. Odmiany rurkowate, zwane też książęcymi, mają silnie rozrośnięte kwiaty rurkowate, wypełniające środek koszyczka, otoczone tylko jednym lub dwoma okółkami nieco dłuższych kwiatów języczkowatych, jak np. u purpurowo wiśniowej odmiany ‘Tristan’ czy ciemnoróżowej ‘Zorza’. Najliczniejsza jest grupa astrów języczkowych, zróżnicowana pod względem kształtu kwiatostanów. Odmiany piwoniowe mają kształty języczkowate, średnio długie, szerokie, zagięte do góry; astry chryzantemowe mają kwiaty języczkowate, długie wstęgowate, a odmiany igiełkowe mają kwiaty języczkowate silnie zwinięte w bardzo cienkie igły. Wymienione grupy są licznie reprezentowane przez polskie odmiany. Do chryzantemowych należą np. ‘Ametyst’ – jasnoliliowa, ‘Beryl’ – różowa, ‘Demon’ – fioletowa, ‘Izabella’ – żółta i ‘Maja’ – wrzosowa. Odmiany piwoniowe to między innymi: ‘Jadwiga’ – fioletoworóżowa, ‘Janina’ – łososiowo różowa, ‘Lazuryt’ – fiołkowa, ‘Nimfa’ – biała, ‘Stanisław’ – karminowa. Największą grupę stanowią astry igiełkowe o bardzo bogatej damie barw: ‘Biały Jubileusz’ – czysto biała, ‘Inga’ – purpurowo różowa, ‘Impresja’ – ciemnofioletowa, ‘Krakowiak’ – jaskraworóżowa, ‘Laura’ – jasnoróżowa. Ze względu na wysokość roślin wszystkie odmiany, niezależnie od budowy koszyczka, dzieli się na karłowe, średniowysokie i wysokie. Wymienione wyżej odmiany należą do wysokich, a przykładem polskich odmian karłowych są ‘Boruta’ – malinowoczerwona, ‘Chochlik’ – amarantowa, ‘Saba’ i ‘Skrzat’ – różowa oraz ‘Jaś’ – biała i ‘Małgosia’ –amarantowoczerwona. Ponadto odmiany dzieli się na wczesne, średnio wczesne i późne. Najwcześniejsze kwitną w drugiej połowie lipca, a najpóźniejsze we wrześniu. W katalogach firm zagranicznych co roku pojawiają się nowe odmiany astrów z różnych grup. Szczególnie liczne są odmiany wysokie, polecane do uprawy na kwiat cięty, np. półpełne z grupy ‘Matsumoto’ czy ‘Amadeus’, książęce z grupy ‘Aurelia’ i ‘Super Princess’ pomponowe – ‘Calisto’ i ‘Biedermeier’, a także pojedyncze z grupy ‘Kamo’ i ‘Madeleine’. Do uprawy pod osłonami szczególnie poleca się astry chryzantemowe z grupy ‘Germania’, o zwiększonej odporności na fuzariozę, astry peoniowe z grupy ‘Matador’ i ‘Arminius’, a a także książęce – z grupy ‘Standy’, o bardzo dobrej odporności na fuzariozę i werticiliozę. Nowymi grupami astrów karłowych są między innymi ‘Colour Carpet’, o koszyczkach chryzantemowych i ‘Chredtella’ – książęca.

Astry wysokie i średnio wysokie nadają się do tworzenia grup ogrodowych i są cenionymi kwiatami ciętymi. Odmiany niskie sadzi się na kwietnikach, w misach i skrzynkach balkonowych; są także sprzedawane jako rośliny doniczkowe.

Stanowisko

stanowisko icon

Astry wymagają gleb żyznych, średnio zwięzłych. Najlepiej rosną w miejscach słonecznych, dostatecznie wilgotnych. Na glebach bardzo suchych i jałowych odmiany pełne mają często kwiatostany „puste”, tj. z widocznymi kwiatami rurkowatymi.

Wymagania

wymagania icon

Niełupki sieje się w marcu, siewki pikuje się do palet wielodoniczkowych, a rośliny sadzi się do gruntu w połowie maja, w rozstawie dostosowanej do siły wzrostu odmiany.

Najczęściej występujące choroby:

choroba icon

Fuzarioza - choroba powodująca żółknięcie, więdnięcie i w końcu zamieranie roślin. W kolejnych latach nie należy ich sadzić na tym samym miejscu.

Choroby wirusowe - astry łatwo podlegają także chorobom wirusowym przenoszonym przez mszyce.

Szara pleśń – to popularna choroba występująca w warunkach podwyższonej wilgotności oraz nadmiernego zagęszczenia roślin. Na porażonych liściach mogą występować uwodnione, brązowe plamy stopniowo powiększające się. Na plamach może występować szary nalot zarodników. Porażone liście i kwiaty lub całe pędy usuwamy a następnie rośliny opryskujemy preparatem grzybobójczym.

Plamistość liści – plamy na liściach mogą być okrągłe lub owalne koloru brązowego. Chore liście mogą opadać.

Najczęściej występujące szkodniki:

szkodniki icon

Mączlik szklarniowy – te charakterystyczne owady o białych skrzydłach żerują na dolnej stronie liści. Na skutek wysysania soków z liści powodują powstawanie żółtych przebarwień na liściach, następnie ich zażółcenie i w końcu ich opadanie.

Przędziorki – szkodniki te wysysając soki z liści mogą powodować osłabienie roślin. Inne objawy żerowania owadów to żółtawe przebarwienia liści i ich wcześniejsze opadanie.

Zapisz się do newslettera i pobierz bezpłatne poradniki!