Daglezja (Jedlica)

Daglezja.jpg

Daglezja (Jedlica)

DAGLEZJA ZIELONA (Pseudotsuga menziesii) to zimozielone drzewo iglaste z rodziny sosnowatych (Pinaceae). Daglezja zielona sprowadzona do Polski została w 1833 roku z Ameryki Północnej. W naturze występuje na rozległych terenach zachodniej Ameryki Północnej, w Japonii, Chinach i na Tajwanie. Szeroko rozpowszechniona w Europie, gdzie szybko stała się jednym z cenniejszych drzew w gospodarce leśnej. W swej ojczyźnie dorasta do 70-80m wysokości, choć istnieją egzemplarze jeszcze wyższe. Jest jednym z najszybciej rosnących drzew iglastych, 10 letnie okazy mogą osiągać 5m wysokości, o koronie początkowo idealnie stożkowatej, z wiekiem spłaszczonej przez poziomo odstające silne konary, nieregularnej. Igły ustawione promieniście lub rozdzielone na dwie strony, długości 2-3,5cm, płaskie, miękkie, zaokrąglone na wierzchołku, z górnej strony zielone, na dolnej dwa białe, podłużne paski. Szyszki zwisające, o długości 5-10cm, jajowate, jasnobrązowe, z wystającymi charakterystycznymi długimi łuskami wspierającymi o trójzębnych wierzchołkach.

Odmiany ogrodowe:

Pseudotsuga menziesii 'Fastigiata'- bardzo efektowna, szybko rosnąca odmiana ze wszystkimi pędami wzniesionymi pionowo w górę. Tworzy regularne, silnie zagęszczone, wąskostożkowe formy. Igły miękkie, stosunkowo długie, niebieskozielone. Wzrost szybki, średniorocznie ok. 30-35cm. Idealna forma do zestawień pokrojowych lub nasadzeń w towarzystwie odmian ścielących się po ziemi. Stosunkowo odporna w naszych warunkach klimatycznych, narażona najczęściej na spóźnione przymrozki.

Pseudotsuga menziesii 'Fletcherii'- bardzo dekoracyjna, karłowa odmiana idealnie nadająca się do obsadzania nawet niewielkich ogrodów. Charakteryzuje się mniej lub bardziej kulistym pokrojem, z wiekiem delikatnie spłaszczonym i nieznacznie szerszym. Igły ciemnozielone z delikatna poświatą szarości, wiosenne młodociane przyrosty bardziej niebieskawe. Wzrost wolny, dojrzałe egzemplarze uzyskują ok. 1,5m wysokości i nieznacznie większą średnicę.

Stanowisko

stanowisko icon

Daglezja lubi gleby żyzne o dużej dostępności wilgoci w całym kompleksie glebowym. Natomiast nie ma specjalnych wymagań co do nasłonecznienia. Zadowalające wzrosty będą zarówno na stanowisku zacienionym, jak i nasłonecznionym. Unikamy terenów zalewowych jak i obniżeń terenu, gdzie mogą wiosną zalegać warstwy zimnego powietrza.

Wymagania

wymagania icon

Daglezja ma bardzo duże zdolności przystosowawcze. Potrafi dostosować się do gorszych warunków. Wymaga jednak miejsc zacisznych jak i osłoniętych przed wiatrem. Jest to szczególny warunek przy uszkodzeniach mrozowych w zimie, jak i majowych przymrozkach młodych nasadzeń. Miejsca gdzie są wysadzone daglezje wymagają czystości od wszelkiego rodzaju chwastów. Podczas przesadzania nie stwarza dużych problemów, mimo, że młode rośliny bardzo szybko rosną.

Najczęściej występujące choroby:

choroba icon

Szkocka osutka daglezji (Rabdocline pseudotsugae) – pierwsze objawy grzyba w postaci żółtozielonych a potem fioletowobrunatnych plam pojawiają się na igłach daglezji jesienią. Zainfekowane igły na wiosnę drugiego roku zmieniają zabarwienie na żółte a następnie w lipcu opadają. Nie chronione egzemplarze z czasem mają tylko igły na końcu pędów w postaci tegorocznych przyrostów (pędzelki).

Najczęściej występujące szkodniki:

szkodniki icon

Ochojnik daglezjowy (Gilleteella cooleyi) – jest to mszyca bardzo często spotykana na igłach daglezji. Początkowo na igłach widoczne są nimfy szkodnika w postaci czarnej kropki, która z czasem (intensywne żerowanie pluskwiaka) pokrywa się kłaczkami w postaci białej waty. Po drugiej stronie igły załamują się oraz zmieniają punktowo barwę na żółtą w wyniku nakłucia aparatu ssącego mszycy.

  Powiązane rośliny  
  cyprysik lawsona, cyprysik nutkajski  

Zapisz się do newslettera i pobierz bezpłatne poradniki!