Wielkopąkowiec porzeczkowy

Wielkop%C4%85kowiec+porzeczkowy.jpg
choroba icon

WIELKOPĄKOWIEC PORZECZKOWY (Cecidophyopsis ribis) - samica ma długość 0,21-0,25mm. Jej odwłok jest podzielony na 50-70 pierścieni. Samiec ma długość 0,15mm. Tylna część jego ciała jest podzielona na 58-62 pierścienie. Zimują wszystkie stadia w pąkach porzeczki i agrestu. W tym czasie w jednym pąku może być do 40 tysięcy szpecieli. W końcu maja opuszczają one pąki, przechodząc na spodnią stronę liści, gdzie żerują do lipca. W połowie lipca 1% samic wraca do nowych pąków, gdzie się nadal rozmnaża. Jedna samica składa średnio około 50 jaj. W ciągu roku może się wykształcić nawet kilkanaście pokoleń.

Objawy

objawy icon

Zasiedlone pąki, głównie porzeczki czarnej, silnie nabrzmiewają, a następnie większość z nich zasycha. Słabiej porażone pąki rozwijają się z opóźnieniem, liście są zniekształcone, a owoce drobne i zwykle kwaśne. Porażone krzewy ulegają często deformacjom, a przy silnym porażeniu mogą nawet zasychać. Częstym efektem żerowania wielkopąkowców jest atawizm porzeczek.

Rośliny żywicielskie

rośliny żywicielskie icon

Porzeczki i agrest.

Sposoby zwalczania

sposoby zwalczania icon

Zwalczanie chemiczne jest dość trudne. Stosuje się akarycydy lub insektycydy o działaniu systemicznym. Pierwszy oprysk należy wykonać około 2-3 dni przed kwitnieniem. Kolejny oprysk wykonuje się po kwitnieniu oraz w przypadku dużej liczebności również na początku lipca. Ze środków można zastosować Nissorun Strong 250 SC. Aby ustrzec się przed wielkopąkowcem porzeczkowym należy używać do nasadzeń jedynie zdrowego materiału rozmnożeniowego.

Zapisz się do newslettera i pobierz bezpłatne poradniki!