W jaki sposób uprawiać i pielęgnować śliwy?

Śliwy należą do chętnie uprawianych drzew owocowych w naszym kraju. Jej owoce są cenione ze względu na wyjątkowy smak i właściwości prozdrowotne. Natomiast powidła śliwkowe stanowią dodatek do wielu ciast i deserów. Żeby cieszyć się smakiem pysznych owoców z własnej uprawy należy jednak pamiętać o odpowiednich zabiegach pielęgnacyjnych, które należy wykonać we właściwym terminie.

W jaki sposób uprawiać i pielęgnować śliwy?

1. Czym charakteryzuje się śliwa?

Jak wygląda śliwa?

Śliwa domowa (Prunus domestica) to nieduże drzewo lub okazały krzew dorastający do wysokości 10 metrów. Charakteryzuje się dużą zmiennością liści w zależności od położenia na drzewie. Mogą być okrągłe, eliptyczne lub jajowate, o brzegach karbowanych lub piłkowanych. Tuż przed rozwojem liści ukazują się białe lub lekko zaróżowione kwiaty, które wyrastają na szypułkach po dwa. Są one promieniste, 5-dzielne, złożone z 20-30 pręcików ułożonych w 3 okółkach z 1 wolnego słupka powstałego z jednego owocolistka. Owocem jest kulisty lub wydłużony, jadalny pestkowiec.

? Czy wiesz, że śliwy mają 2-3 krotnie większy zasięg korzeni niż obwód korony. Mają też dobrze rozwinięte korzenie włośnikowe a masa korzeni stanowi 30-45% masy całego drzewa.

Skąd pochodzi śliwa domowa?

Śliwa domowa powstała w wyniku samoistnego krzyżowania się dwóch dziko rosnących gatunków ałyczy (Prunus cerasifera) oraz śliwy tarniny (Prunus spinosa). Ojczyznę śliwy domowej sytuuje się zwykle w rejonie Kaukazu, Azji Mniejszej i Zakaukazia. Dalsze różnicowanie śliw domowych wiązało się z częstym krzyżowaniem wstecznym i selekcją odmian hodowlanych. Prawdopodobnie odmiany o pestkach łatwo odchodzących od miąższu owocu powstały ze skrzyżowania ałyczy z bałkańskim gatunkiem śliwy (Prunus cocomilia). Uprawę śliwy na świecie zapoczątkowali Persowie, natomiast w Europie Grecy i Rzymianie.

? Czy wiesz, że nieprzerwanie do dziś trwa hodowla i selekcja nowych odmian śliwy. Obecnie w uprawie jest aż około 2 tysięcy odmian uprawnych, choć znaczenie ekonomiczne ma zaledwie 100 z nich.

W jakich krajach znajdują się największe uprawy śliw?

Największym producentem śliw na świecie są Chiny, skąd pochodzi ponad 5 milionów ton tych smacznych owoców. Wiodącym producentem są także Stany Zjednoczone. W Europie produkcją śliw zajmują się przede wszystkim obywatele Serbii, Rumunii i Hiszpanii. Zbiory śliw z Polskich upraw wynoszą ponad 100 tysięcy ton co w skali globalnej przekłada się na miejsce w połowie drugiej dziesiątki.

Jakie wartości odżywcze mają owoce śliw?

Śliwy zawierają około 8% cukru, ponad 1% kwasów organicznych, sole mineralne, witaminy A, B1 i C. W 100 gramach surowych owoców znajduje się 0,295 mg β-karotenu oraz 281 mg kwasu asparaginowego. Suszone owoce zawierają natomiast ponad 3 razy więcej β-karotenu oraz prawie sześciokrotnie większą zawartość kwasu asparaginowego.

Jak wykorzystać śliwy w kuchni?

Śliwy doskonale nadają się do spożycia na surowo. Należy pamiętać, że spożywane w dużych ilościach mają właściwości przeczyszczające. Są podstawowym owocem deserowym, który sprawdzi się we wszelkiego rodzaju ciastach i ciasteczkach. Doskonale nadają się także na przetwory (susze, dżemy, powidła, marynaty). Służą do otrzymywania nalewek i śliwowicy.

śliwa 2

W jaki sposób dzieli się śliwy pod względem zapylenia?

  • Samopylne/Samopłodne, np. ‘Anna Späth’, ‘Węgierka Zwykła’, ‘Węgierka Włoska’, ‘Renkloda Ulena’, ‘Węgierka Wangenheima’.
  • Obcopylne, np. ‘Čačanska Najbolja’,’Valor’, ‘Renkloda Althana’, ‘Węgierka Dąbrowicka’.
  • Częściowo samopłodne, np. ‘Čačanska Rana’, ‘Oneida’.

Czym się różnią między sobą owoce śliw?

Owoce śliw mogą znacznie różnić się masą. Najdrobniejsze śliwy mają masę zaledwie 12-15g (np. ‘Mirabelka z Nancy’), natomiast największe ponad 80g (‘Brzoskwiniowa’, ‘Čačanska Najbolja’, ‘Empress’, ‘Valor’). Duże zróżnicowanie u śliw występuje także ze względu na zabarwienie owocu i intensywność występowania nalotu woskowego. Barwa skórki może być zielona (‘Renkloda Zielona’), żółtozielona (‘Renkloda Ulena’), żółta (‘Mirabelka Flotowa’), żółtoczerwona (‘Emma Leppermannn’), czerwona (‘Królowa Wiktoria’), fioletowoczerwona (‘Renkolda Althana’), czerwononiebieska (‘Oneida’), granatowa (węgierki, ‘Valor’) i brązowa (‘Węgierka Wangenheima’).

Na jakie grupy dzieli się śliwy?

  • Damaszki (Prunus domestica var. pomariorum) – to śliwy o drobnych owocach i owalnych oraz ciemnofioletowej skórce. Są niezbyt smaczne, jednak spośród tej grupy odmian wywodzą się podkładki rozmnażane wegetatywnie.
  • Mirabelki (Prunus domestica var. cerea) – to śliwy o drobnych, kulistych i złocistożółtych owocach. W śród nich njwiększą popularnością cieszą się takie odmiany uprawne jak ‘Mirabelka z Nancy’ czy ‘Mirabelka Flotowa’.
  • Renklody (Prunus domestica var. claudiana) – do tej grupy zaliczają się śliwy o dużych i kulistych owocach oraz żółtej lub zielonej barwie skórki. Do najpopularniejszych odmian należy ‘Renkloda Ulena’ oraz ‘Renkolda Althana’.
  • Śliwy okrągłe (Prunus domestica var. subrotundata) – to śliwy o owocach barwy purpurowej, zielonej lub fioletowej i miąższu słabo odchodzącym od pestki. Najpopularniejsze odmiany to ‘Kirka’ czy ‘Ruth Gerstetter’.
  • Śliwy jajowe (Prunus domestica var. ovoidea) – to śliwy najszersze powyżej połowy i silnie zwężone przy szypułce. Są zwykle bardzo duże, niebieskoczerwone, czerwone lub żółte. Najlepsze odmiany uprawne to ‘Čačanska Najbolja’, ‘Čačanska Lepitica’ czy ‘Jajowa Żółta’.
  • Śliwy elipsoidalne (Prunus domestica var. oxycarpa) – to odmiany o wydłużonych, prawie zawsze ciemnoniebieskich owocach oraz zwięzłym i bardzo smacznym miąższu. Popularne odmiany deserowe to ‘Car’ czy ‘Opal’.
  • Śliwy daktylowe (Prunus domestica var. mamillaris) – w tej grupie znajdują się śliwy o owocach bardzo wydłużonych, barwy złotożółtej lub granatowej. Wyróżnia je szklisty, bardzo aromatyczny i smaczny miąższ. Chętnie uprawiane odmiany z tej grupy to ‘Żniwka’ i ‘Węgierka Cukrowa Wielka’.
  • Półwęgierki (Prunus domestica var. semipruneliana) – to odmiany o owocach średniej wielkości lub dużych. Wyróżniają się ciemnofioletową lub granatową skórką oraz zwięzłym i chrząstkowatym miąższem, który zwykle bardzo dobrze odchodzi od pestki. W tej grupie znajduje się najpopularniejsza odmiana, która stanowi podkładkę dla wielu innych odmian uprawnych – ‘Węgierka Wangenheima’.
  • Węgierki (Prunus domestica var. pruneliana) – to śliwy o granatowych lub brunatnych owocach. W kształcie są wydłużone, przy szypułce zwężone, czasem elipsoidalne lub jajowate. Zwięzły, aromatyczny i winnosłodki miąższ bardzo dobrze odchodzi od pestki. W tej grupie znajduje się wiele chętnie uprawianych odmian, np. ‘Węgierka Zwykła’, ‘Węgierka Dąbrowicka’, ‘Węgierka Włoska’, ‘Stanley’ czy ‘Valor’.
śliwa 1

Które odmiany śliw zapewniają smaczne owoce i obfite plony?

  • Śliwa ‘Amers’ – to silnie rosnące drzewo, wcześnie wchodzące w owocowanie. Bardzo obficie plony daje tylko w obecności zapylaczy. Owoce duże (45-55 g), lekko wydłużone i nieco spłaszczone, prawie całe brunatnobordowe, z fioletowoniebieskim nalotem, o białawożyłtym, średnio soczystym, kwaskowato-słodkim, bardzo smacznym miąższu całkowicie odchodzącym od pestki. Dojrzewają na przełomie sierpnia i września. Odmiana obcopłodna, mało wrażliwa na choroby.
  • Śliwa ‘Čačanska Lepotica’ – to średnio silnie rosnące drzewo bardzo wcześnie i obficie owocujące, nawet bez zapylaczy. Owoce średniej wielkości (35-40 g), owalne, prawie czarne z intensywnym niebieskim nalotem, o jasnozielonym lub żółtozielonym, średnio soczystym, kwaskowato-słodkim, wyjątkowo smacznym miąższu, całkowicie odchodzącym od pestki. Nadaje się do zbioru w drugiej dekadzie sierpnia. Odmiana samopłodna, mało podatna na choroby.
  • Śliwa ‘Katinka’ – to drzewo o umiarkowanym wzroście. Zaczynają wcześnie owocować, dając bardzo obfite plony. Owoce małe (20-25 g), jajowate lub eliptyczne, bordowe, z mocnym fioletowo-niebieskim nalotem i zielonym, soczystym, kwaskowato-słodkim, smacznym miąższem całkowicie odchodzącym od pestki. Zbiór przypada od trzeciej dekady lipca. Odmiana samopłodna, tolerancyjna na szarkę.
  • Śliwa ‘Opal’ – to odmiana wyróżniająca się silnym wzrostem i wczesnym wejściem w owocowanie. Odpowiednio cięte drzewo planuje regularnie i obficie. Owoce niewielkie (ok. 30 g), owalne, zielonożółte z dość dużym, różowobordowym rumieńcem, ze średnio intensywnym, fioletowym nalocie, o żółtym, soczystym, kwaskowato-słodkim, smacznym miąższu całkowicie odchodzącym od pestki. Dojrzewają w pierwszej dekadzie sierpnia. Odmiana samopłodna, mało wrażliwa na choroby.
  • Śliwa ‘Valjevka’ – to drzewo o średniej sile wzrostu. Zaczyna wcześnie owocować plonując dość obficie. Owoce niewielkie (25-35 g), jajowate lub owalne, brunatnogranatowe, z mocnym, niebieskim nalotem i zielonozłotym lub złotym, soczystym, kwaskowato-słodkim, węgierkowym, smacznym miąższem, całkowicie odchodzącym od pestki. Zbiór od początku września. Odmiana samopłodna, mało podatna na szarkę.
  • Śliwa ‘Węgierka Dąbrowicka’ - to drzewo charakteryzujące się dość silnym wzrostem. Bardzo wcześnie i obficie owocujące. Owoce średnio duże (35-40 g), owalne, brunatno-granatowe, z bardzo intensywnym, niebieskim nalotem, o zielonkowato-złotym, średnio soczystym, kwaskowato-słodkim, smacznym miąższu całkowicie odchodzącym od pestki. Dojrzewają od połowy sierpnia. Odmiana obcopłodna, tolerancyjna na szarkę.
  • Śliwa ‘Węgierka Zwykła’ – to silnie rosnące drzewo późno rozpoczynjące owocowanie, potem obficie plonując. Owoce małe (15-18 g), wydłużone, brunatno-granatowe, z niebieskim nalotem, o złotym, mało soczystym, słodkim, bardzo smacznym miąższu całkowicie odchodzącym od pestki. Odmiana idealna na powidła. Zbiór od połowy września. Odmiana samopłodna, bardzo wrażliwa na szarkę.
  • Śliwa ‘Renkloda Ulena’ – to bardzo silnie rosnące drzewo dość późno rozpoczynające owocowanie, dając bardzo obfite plony co drugi rok. Owoce duże (40-50 g), kuliste, zielonożółte, ze słabym, białawym nalotem, o zielonkawożółtym, soczystym, kwaskowato-słodkim, bardzo smacznym miąższu silnie związanym z pestką. Nadaje się do zbioru w drugiej dekadzie sierpnia. Odmiana samopłodna, mało podatna na szarkę, ale dość wrażliwa na moniliozę.
śliwa 5

2. W jaki sposób uprawiać śliwy?

Jakie stanowisko jest najlepsze pod uprawę śliw?

Śliwy wymagają klimatu ciepłego i wilgotnego. Najlepiej rosną na dobrze nasłonecznionym i łatwo nagrzewającym się stanowisku. Należy pamiętać, że dłuższa susza powoduje opadanie zawiązków owoców. Niektóre odmiany udają się także w półcieniu lub przejściowym zacienieniu.

Na jakiej glebie najlepiej udają się śliwy?

Śliwy dobrze rosną na glebach o przeciętnej żyzności, zaliczanych do III i IV klasy bonitacyjnej. Najodpowiedniejsze są gleby ciężkie, gliniaste i wilgotne. Na glebach lżejszych niezbędne jest stosowanie nawadniania. Śliwy płytko się korzenią więc dobrze znoszą wysoki poziom wód gruntowych, do 100 cm (czego nie cierpią czereśnie, jabłonie, grusze). Odczyn gleby powinien być lekko kwaśny (pH od 6,0 do 6,7).  

Dlaczego odpowiednie podlewanie jest tak ważne?

W naszych warunkach klimatycznych podlewanie ma istotny wpływ na siłę wzrostu, plonowanie oraz kondycję drzewek. Bardzo ważne jest, aby zastosowana dawka wody zwilżyła glebę na głębokość zalegania systemu korzeniowego drzew. Należy także pamiętać, że długotrwałe zalanie systemu korzeniowego ogranicza zawartość powietrza w glebie i dodatkowo stwarza warunki sprzyjające rozwojowi patogenów glebowych.

Kiedy i w jaki sposób nawozić drzewka?

Śliwy mają przeciętne zapotrzebowanie na składniki pokarmowe. Wczesną wiosną (w kwietniu) należy zastosować nawóz wieloskładnikowy przeznaczony pod drzewka owocowe (np. Nawóz granulowany do drzew i krzewów owocowych Target). Na szczególną uwagę zasługują także nawozy ekologiczne (np. Nawóz płynny ekologiczny do owocowych Target). Drugą i trzecią dawkę nawozu stosujemy w około 4-tygodniowych odstępach. Ponadto pod koniec lata (sierpień-połowa września) warto pamiętać o zastosowaniu nawozów jesiennych. Dzięki temu drzewka będą lepiej przygotowane do zimowania.

Jak ochronić śliwy przed przymrozkami wiosennymi?

Śliwy stosunkowo dobrze znoszą znaczne spadki temperatur w okresie zimy. Największym zagrożeniem są przymrozki wiosenne, które mogą w krótkim czasie zniweczyć naszą pracę i uszkodzić drzewka w taki sposób, że nie będą w stanie owocować. Deszczowanie roślin w okresie występowania przymrozków może zapobiegać uszkodzeniu kwiatów, nawet przy spadku temperatury do -5°C. W przypadku stwierdzenia uszkodzeń spowodowanych przez przymrozki należy natychmiast sięgnąć po Superplon K. Jest to preparat, który skutecznie wzmacnia odporność roślin w warunkach stresowych.

Kiedy najlepiej posadzić śliwę?

Najbardziej popularne są drzewka z odkrytym korzeniem, które można sadzić tylko jesienią lub ewentualnie wczesną wiosną. Jesienne sadzenie ułatwia przyjęcie się drzewek i pobudza ich intensywny wzrost na wiosnę. Zwykle najlepsze warunki panują od początku października do listopada (zanim nastaną mrozy). Nawet pomimo ciepłej pogody nie można sadzić drzew śliwy zbyt późno, gdyż drzewka nie zdążą przygotować się do nadejścia zimy.

śliwa 3

W jaki sposób należy przycinać śliwę?

  • Cięcie w 1 roku – wczesną wiosną ścinamy główny pęd (przewodnik) na wysokości około 90 cm. Poniżej tego cięcia powinny pozostać trzy do pięciu mocnych pędów, z których powstaną potem główne gałęzie. Skracamy je o około połowę, tnąc je tuż nad pąkiem skierowanym do zewnątrz. Pędy powinny dać znaczne nowe przyrosty.
  • Cięcie w 2 roku – wczesną wiosną następnego roku skracamy o połowę pędy, z których powstaną główne gałęzie. Należy pamiętać, aby ciąć zawsze za pąkiem skierowanym do zewnątrz.
  • Cięcie w kolejnych latach - śliwie wystarczy słabe cięcie martwych pędów i gałęzi zbytnio się krzyżujących. Usuwamy też odrosty korzeniowe, jeśli tylko takowe pojawią się u nasady drzewa. Należy raczej wyrwać (nie obcinać sekatorem), bo wtedy zmniejszamy szansę ponownego ich pojawienia się.

Czy śliwa wymaga przerzedzania owoców?

W niektórych latach śliwy owocują szczególnie obficie, do tego stopnia, że ciężar owoców może spowodować połamanie gałęzi. Aby temu zapobiec, należy owoce przerzedzić. Gdy osiągną wielkość orzechów laskowych (mniej więcej wtedy zaczynają się kształtować w nich pestki) trzeba je po prostu przerzedzić, obrywając część z nich. W trakcie zabiegu należy usuwać najpierw zawiązki uszkodzone, słabe, zniekształcone. Później, gdy pozostawione owoce podwoją swoją objętość, powtarzamy czynność. Pozostawione owoce powinna dzielić odległość około 5 cm. Jeśli w czasie dojrzewania śliwek gałęzie będą się uginać, należy je podeprzeć mocnymi słupkami z rozwidleniem na końcach.

Czy warto ściółkować śliwy?

W uprawie śliw zalecane jest ściółkowanie, które skutecznie zapobiega wzrostowi chwastów oraz nadmiernemu parowaniu wody z gleby. Ponadto zabezpieczy korzenie roślin przed wahaniami temperatury. Dobrym materiałem do ściółkowania jest przekompostowana kora, zrębki czy trociny.

Dlaczego należy bielić pnie i konary drzewek?

Zabieg bielenia pni drzew owocowych zabezpiecza je przed powstaniem ran zgorzelowych, które powstają pod wpływem promieni słońca za dnia silnie nagrzewających korę oraz silnego mrozu w nocy. Taka gwałtowna zmiana temperatury może sprawić, że tkanki drzewa owocowego zamierają, a kora odrywa się od pnia i pęka. Bielenie pni drzew owocowych przeciwdziała temu zjawisku, ponieważ biały kolor odbija promienie słońca i zapobiega nagrzewaniu się kory drzewa. Zabieg należy wykonać od listopada do końca stycznia.  Do bielenia pni drzew stosujemy Wapno do bielenia drzew Target o dużej przyczepności. Dzięki zawartości substancji poprawiającej przyczepność wapno nie jest tak narażone na niekorzystne działanie warunków atmosferycznych, a pnie są zabezpieczone aż do wiosny.

Informacja Śliwy w okresie jesienno-zimowym są chętnie obgryzane przez wiele gatunków dzikich zwierząt. Aby zapewnić skuteczną ochronę przeciwko zającom, królikom czy sarnom należy pamiętać o posmarowaniu drzewek repelentami lub odpowiednio ogrodzić.

W jaki sposób zbierać i przechowywać owoce?

Owoce śliwy powinny zostać zebrane w odpowiednim terminie. Wszystkie odmiany uprawne mają określony termin dojrzewania owoców, którego należy się trzymać. Dla wcześniejszych odmian przypada on zwykle na drugą połowę lipca, natomiast owoce późnych dojrzewają zwykle we wrześniu. Owoce należy zrywać delikatnie, unikając mechanicznych uszkodzeń. Transport owoców powinien być wykonany z należytą starannością, aby zapobiec ich uszkadzaniu. Po zbiorze w miarę możliwości powinny być przechowywane w warunkach chłodniczych. Do ewentualnego przechowywania powinny być przeznaczone tylko owoce najwyższej jakości, zebrane w optymalnym stadium dojrzałości zbiorczej. Zbyt późny zbiór sprawi, m.in. że owoce będą się gorzej przechowywać (bardziej podatne na zgnilizny).

śliwa 4

3. Kiedy wykonywać prace pielęgnacyjne?

RODZAJ ZABIEGU

MIESIĄC

Sadzenie

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

Podlewanie

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

Nawożenie

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

Ochrona przed przymrozkami

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

Przerzedzanie zawiązków

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

Zbiór owoców

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

Bielenie drzewek

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

Zabezp. przed dzikimi zwierzętami

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

Cięcie i formowanie

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

4. W jaki sposób rozmnażać śliwy?

Rozmnażaniem śliw zajmują się wyspecjalizowane gospodarstwa ogrodnicze. Większość obecnie uprawianych odmian rozmnaża się przez okulizację lub szczepienie. Okulizacja polega na przeszczepieniu tylko samego pąka liściowego z niewielkim fragmentem pędu odmiany szlachetnej na pęd podkładki. Najpopularniejszą metodą jest okulizacja w „literę T”. Nazwa pochodzi od kształtu nacięcia, które wykonuje się na podkładce. Najlepszym terminem wykonania zabiegu jest lipiec i sierpień. Często stosowaną metodą rozmnażania śliw jest także szczepienie w półszparę. Najlepszą porą na wykonanie tego zabiegu jest wrzesień, kiedy to soki z drzewa spływają do korzeni. Ewentualnie możemy też je wykonać w marcu. W obu przypadkach wybieramy zdrową silną podkładkę oraz pędy dobrze już zdrewniałe, o brunatniejącej korze, długości około 10 cm.

5. Jak stworzyć piękną kompozycję?

Mimo, że śliwy są drzewkami owocowymi to ich obecność w ogrodzie może także stanowić element dekoracyjny. Już na przełomie kwietnia i maja trudno oderwać wzrok od ich dekoracyjnych, pięciopłatkowych, białych lub bladoróżowych kwiatów. Drzewka prezentują się rewelacyjnie w towarzystwie niewysokich, zadarniających się bylin, które dodatkowo uniemożliwiają rozwój chwastów.  Późnym latem i jesienią dekorację stanowią dojrzewające owoce.

śliwa 6

6. Jakie problemy występują w uprawie?

Jakie choroby najczęściej występują na śliwach?

Choroba

Objawy

Zwalczanie

Ospowatość śliw (szarka)

 

Żółte przebarwienia na liściach, zielone owoce pokryte ciemnofioletowymi plamami, które w miarę dojrzewania ciemnieją i pojawiają się bruzdy, owoce przedwcześnie dojrzewają i opadają.

 

  • Wycinać porażone, dziko rosnące śliwy.
  • Zwalczać żerujące mszyce, które są nosicielem wirusa szarki (zwalczanie chemiczne preparatem Mospilan 20 SP).

Torbiel śliwy

 

Owoce są workowato wydłużone i pomarszczone, jasnozielone, zwykle bez pestek, pojawia się szarawy nalot

Rdza śliwy

 

Liście żółkną i przedwcześnie opadają, na spodniej stronie widać skupiska zarodników grzybów.

Srebrzystość liści

 

Objawy na liściach w postaci odstawania skórki od miękiszu, co sprawia, że liście porażonych drzew przybierają srebrzystoszarą barwę. Drewno w miejscu zakażenia ciemnieje i korkowacieje, a na korze pozawijają się nekrozy i przebarwienia.

Brunatna zgnilizna drzew pestkowych (Monilioza)

 

Porażone kwiaty i pędy brunatnieją i zamierają. Owoce brunatnieją, pokrywają się szarym, brodawkowatym nalotem w postaci pierścieni i przekształcają się w mumie. Pozostają na gałęziach przez kilka  miesięcy. Rozwojowi choroby sprzyja ciepła i wilgotna pogoda.

Jakie szkodniki stanowią zagrożenie dla śliw?

Szkodnik

Objawy

Zwalczanie

Owocówka śliwóweczka

 

Żerujące gąsienice powodują uszkodzenia miąższu owoców, drążąc w nich kanały i jamki, pokryte licznymi drobinami odchodów.

  • Wyłapywanie gąsienic na opaski z papieru falistego, zakładanie na pniach od połowy sierpnia, zbieranie i niszczenie owoców z żerującymi gąsienicami.
  • Zwalczanie chemiczne w okresie składania jaja (około połowy maja) preparatami  Karate Zeon 050 CS, Mospilan 20 SPBi 50 Top 400 EC.
Misecznik śliwowy

 

Wiosną żerujące larwy uszkadzają pędy, korę i drewno, wysysając z nich soki. Latem niszczą liście, doprowadzając do ich żółknięcia i opadania. Szkodnik powoduje zamieranie pędów i spadek plonu.

  • Lustracja drzewek.
  • Mechaniczne usuwanie tarczek z samicami oraz jaj.
  • Opryski wczesnowiosenne preparatem olejowym Emulpar 940 EC.
  • Zwalczanie chemiczne preparatem Mospilan 20 SP.

Pordzewiacz śliwowy

 

Szpeciele uszkadzają młode pędy i liście. Wysysają z nich soki. Na starszych liściach od spodu widoczne są żółtawe przebarwienia. Liście przedwcześnie opadają, osłabiając drzewo i zmniejszając plony.

  • Uprawa zdrowych drzewek, pochodzących z kwalifikowanych szkółek.
  • Opryski wczesnowiosenne preparatem olejowym Emulpar 940 EC.
  • Zwalczanie chemiczne preparatem Nissorun Strong 250SC.
Mszyce

 

Szkodniki wysysają soki z liści, powodując osłabienie drzewa, przedwczesne żółknięcie i opadanie liści bądź ich deformacje. Owady także przenoszą groźną chorobę wirusową – szarkę.

Przędziorek owocowiec

 

Larwy i owady dorosłe żerują na liściach. Wysysają z nich soki i doprowadzają do przedwczesnego opadania. Na porażonych liściach widoczne są drobne, liczne, jasne plamki.

  • Introdukcja dobroczynka Gruszowca
  • Unikanie przenawożenia azotem.
  • Opryski wczesnowiosenne preparatem olejowym Emulpar 940 EC.
  • Zwalczanie chemiczne preparatem Nissorun Strong 250SC.

Zapisz się do newslettera i pobierz bezpłatne poradniki!