Leszczyna

Corylus+avellana+(1).jpg

Leszczyna

LESZCZYNA POSPOLITA (Corylus avellana) jest bardzo wysokim i szerokim krzewem dorastającym do 5 metrów wysokości. Na przedwiośniu ozdobę stanowią męskie kwiaty zebrane w zwisające kwiatostany zwane kotkami, które bardzo obficie pylą na żółto. Żeńskie kwiaty rozwijają się na krótkopędach ale są bardzo drobne i niepozorne. Po kwitnieniu pojawiają się szeroko owalne do okrągłych, podwójnie piłkowane liście o długości do 10cm. Młode liście są z obu stron owłosione, natomiast jesienią przebarwiają się na żółty lub żółtobrązowy kolor. Od września na krzewach dojrzewają jasnobrązowe orzechy, które są otoczone powstałą ze zrośnięcia trzech podkwiatków okrywą.
Orzechy laskowe doskonale smakują na surowo, zarówno spożywane same, jak i w mieszankach z innymi orzechami czy różnymi bakaliami. Owoce leszczyny stanowią także doskonały dodatek do wielu potraw. Oprócz walorów smakowych są także bardzo zdrowe. Są bogatym źródłem nienasyconych kwasów tłuszczowych (tzw. zdrowego tłuszczu) oraz łatwo przyswajalnego białka. Zawierają także cukier, wapń, potas, magnez, fosfor, żelazo i mangan. Ponadto w owocach leszczyny znajdują się witaminy takie jak: A, B1, B2, C, E i F. Orzechy laskowe powinny być spożywane przez osoby podatne na wszelkiego rodzaju infekcje oraz cierpiące na bezsenność i nadpobudliwość. Ponadto powinny być uzupełnieniem diety osób chorujących na miażdżycę, cukrzycę czy choroby serca. Dzięki zawartości lecytyny regularne spożywanie orzechów wspomoże pracę mózgu.

Stanowisko

stanowisko icon

Leszczyna pospolita należy do roślin o niewielkich wymaganiach w stosunku do gleby oraz stanowiska. Pod uprawę krzewów odpowiednia będzie umiarkowanie wilgotna, średnio żyzna, piaszczysto-gliniasta gleba. Bezwzględnie należy unikać miejsc całkowicie podmokłych oraz bardzo suchych. Leszczynę można posadzić na stanowisku zarówno słonecznym, jak i bardziej ocienionym. Należy jednak pamiętać, że rośliny rosnące na jaśniejszym stanowisku obficiej plonują.

Wymagania

wymagania icon

Ze względu, że krzewy źle reagują na zbyt wilgotne, a także przesuszone stanowiska należy pamiętać o utrzymaniu właściwej wilgotności gleby. Na lżejszych i bardziej piaszczystych glebach zabieg ten wykonujemy nieco częściej, natomiast cięższe gleby dłużej zatrzymują wilgoć więc częste podlewanie nie będzie konieczne.
Leszczyna ma niewielkie wymagania pokarmowe. Do zapewnienia prawidłowego wzrostu wystarczą dwie dawki nawozu w ciągu sezonu wegetacyjnego. Pierwsze nawożenie wykonujemy jak tylko na roślinie pojawią się liście, natomiast kolejne na początku lata. Aby zapewnić lepsze zimowanie krzewów warto na przełomie sierpnia i września sięgnąć po nawóz jesienny do roślin ozdobnych Target. Dzięki zawartości potasu, fosforu i mikroelementów wszystkie pędy zdrewnieją przed nadejściem zimy (szczególnie ważne u odmian ozdobnych takich jak ‘Contorta’).
Cięcie należy do podstawowych zabiegów, które przeprowadza się w uprawie leszczyny. Młode rośliny nie wymagają ciecia, jednak już po kilku latach przeprowadzenie tego zabiegu jest koniecznie jeśli chcemy w przyszłości zapewnić obfite plonowanie. Najlepsze rezultaty osiąga się z krzewów składających się z 6-8(9) głównych pędów. Wraz ze wzrostem ilości pędów następuje spadek plonu. Cięcie leszczyny możemy podzielić na zachowawcze, formujące i odmładzające. Optymalny termin wykonania tych zabiegów to luty i marzec.

Najczęściej występujące choroby:

choroba icon

Monilioza leszczyny - ciemnobrązowe plamy na zielonych okrywach orzechów. Stopniowo rozszerzają się na całą powierzchnię orzecha. Należy unikać nadmiernego zagęszczenia krzewów oraz regularne przeprowadzać cięcia. Zwalczanie chemiczne: Topsin M 500 SC, Signum 33 WG i Switch 62,5 WG.

Mączniak prawdziwy - biały, mączysty nalot na dolnych liściach krzewów. Zwykle pojawia się pod koniec lata a liście przedwcześnie więdną i opadają. Zwalczanie chemiczne: Topsin M 500 SC, Signum 33 WG i Switch 62,5 WG.

Plamistość liści leszczyny - na liściach pojawiają się brązowe, owalne lub okrągłe plamy. Z czasem powiększają się i zlewają ze sobą. Ochrona biopreparatami Miedzian Extra 350 SC lub Biosept Active. Zwalczanie chemiczne: Topsin M 500 SC, Signum 33 WG i Switch 62,5 WG.

Najczęściej występujące szkodniki:

szkodniki icon

Słonkowiec orzechowiec - charakterystyczne chrząszcze o długim ryjku żerują początkowo na pąkach i liściach. Dojrzewające owoce są miejscem składania jaj i wylęgu larw, które wygryzają wnętrze orzechów. Na skorupce pozostawiają otwór przez który wydostają się i schodzą do gleby, gdzie zimują. Taśmy i tablice lepowe na pędach pod koniec lata ograniczą zejście larw do gleby. Zwalczanie chemiczne preparatem Mospilan 20 SP i Bi 58 Top 400 EC.

Przędziorek leszczynowiec - na liściach powstają początkowo żółte, z czasem brązowiejące drobne plamki. Zwalczanie chemiczne preparatem Nissorun Strong 250 SC lub Karate Zeon 050 CS w odstępach co 7-10 dni.

Wielkopąkowiec leszczynowy - powoduje powiększanie i usychanie pąków liściowych. Ważne jest usuwanie na przedwiośniu zaatakowanych pąków. Zwalczanie chemiczne preparatem Karate Zeon 050 CS, Mospilan 20 SP i Bi 58 Top 400 EC.

Zdobniczka leszczynowa - to mszyca żerująca na spodniej stronie liści. Wysysa soki doprowadzając do deformacji liści. Wzrost krzewów zostaje zahamowany. Na powierzchni liści widoczna spadź, na której rozwijają się grzyby sadzakowe. Zwalczanie chemiczne preparatem Karate Zeon 050 CS, Mospilan 20 SP i Bi 58 Top 400 EC.

Zapisz się do newslettera i pobierz bezpłatne poradniki!