Wyszukiwarka
Produkty:
Problemy:
Uprawy:
reset
Bukszpan

Bukszpan

Bukszpan (Buxus L.) zwyczajowo zwany także gryszpanem. Do rodziny bukszpanowatych należą zimozielone drzewa (o niewielkiej wysokości) oraz krzewy. W obrębie rodzaju tych roślin / odmian wyróżnia się około 70 - 80 gatunków, które podzielone są na trzy sekcje w tym obszar obejmujący Polskę, sekcja euroazjatycka.
 
Bukszpan wiecznie zielony (Buxus sempervirens) jest najczęściej uprawianym oraz spotykanym egzemplarzem ze znanych w Polsce krzewów z tych wiecznie zielonych. Bukszpan wiecznie zielony jest wolno rosnącym krzewem o bardzo gęstym ugałęzieniu oraz o atrakcyjnych, drobnych, skórzastych, błyszcząco zielonych liściach nie opadających na zimę, którego można spotkać w prawie każdym ogrodzie przydomowym, ogrodzie pracowniczym a nawet na balkonie. Do tego powinniśmy dodać, że wyjątkowa tolerancja na przycinanie również przyczynia się do dużej popularności, jaką ma bukszpan. Choroby tej rośliny (zamieranie liści i pędów, plamistość liści i fytoftoroza) wymagają jednak stosowania profesjonalnych aparatów.
 
Co się tyczy zdolności do formowania, z poszczególnych egzemplarzy możemy formować niskie żywopłoty czy rozmaite figury geometryczne. Większość gatunków to rośliny długowieczne i bardzo wolno rosnące. Poszczególne gatunki osiągają wiek do 500 lat. Kora o średnio głębokich spękaniach. Liście blaszkowate, pojedyncze, skórzaste i sztywne o ustawieniu naprzeciwległym. Kwiaty rozdzielnopłciowe zebrane w kątach liści w groniaste kwiatostany. Owoce małe torebki o wymiarach do 1,0 cm, dojrzewające jesienią. Drewno żółtawe, bardzo twarde.

Stanowisko:
Bukszpan jest typową rośliną ozdobną dlatego wymaga stanowisk reprezentacyjnych, ale niezbyt wymagających co do zasobności, rośnie na różnych glebach. Lubi miejsca odsłonięte, a więc silnie nasłonecznione na naszych ogrodach. Znosi również cień, ale wtedy zdarzyć się może, że trapić będą bukszpan choroby. Doskonale nadaje się do eksponowania różnych form małych żywopłotów oraz tworzenia stosunkowo małych brył geometrycznych silnie przycinanych. Przed przygotowaniem miejsca do nasadzeń bukszpanu należy wszelkie chwasty usunąć stosując środek chwastobójczy KLINIK DUO 360 SL lub inne preparaty chwastobójcze w zależności od występujących chwastów jedno i dwuliściennych.
 
Co do gleby to tu też roślina nie ma dużych wymagań, optymalnie jednak najlepiej toleruje żyzne i zasobne w wapń gleby. Lubi stanowiska zaciszne i wilgotne, jednakże nie podmokłe. Najlepiej radzi sobie na glebie gliniastej o pH obojętnym w granicach 7,0 pH. Bardzo dobrym dodatkiem do takiej gleby jest dodatek kompostu organicznego. Na pewno stanowisko to nie powinno być zlewne. Korzenie a więc i sama roślina słabo znoszą okresowe zalewanie wodą. Mimo, że rośliny są zimozielone źle znoszą niskie temperatury a szczególnie wysuszające późno zimowe wiatry. Powinniśmy tu pamiętać o tym aby sadzić te rośliny w miejscach chociaż częściowo osłoniętych.

Wymagania:
Bukszpan nadaje się do wszystkich ogrodów. Jednak jego „uniwersalizm” wymaga od ogrodnika dużej znajomości jego wymagań fizjologicznych, glebowych i środowiskowych podczas wykonywanych w ciągu sezonu wegetacyjnego czynności pielęgnacyjnych czy hodowlanych. Zacznijmy od strzyżenia.
 
Przycinanie i formowanie żywopłotu czy pojedynczych egzemplarzy musimy zacząć w dwóch terminach w marcu ( gdy minie niebezpieczeństwo przymrozków ) oraz w połowie lata (aby pędy zdrewniały przed nastaniem niskich temperatur). Świeże przyrosty przycinamy max. do 1/3 wielkości. Do strzyżenia używamy bardzo ostrych nożyc i sekatorów aby uniknąć jakichkolwiek infekcji grzybowych w miejscach postrzępionych, źle przyciętych. W tym celu możemy wykonać po cięciach formujących zabiegi odpowiednimi preparatami grzybobójczymi jak np. TOPSIN® M 500 S.C.
 
Następną czynnością jest wykonywanie odpowiedniego nawożenia. Im silniej przycinane są rośliny tym intensywniej prowadzimy dokarmianie roślin. Nawozić należy trzykrotnie w ciągu roku. Ostatnie nawożenie przeprowadzić należy do końca lipca. W celu odpowiedniego odżywiania w ciągu tego okresu proponujemy Państwu stosować preparaty nawozowe Nawóz granulowany do ogrodu z mikroskładnikami oraz Nawóz jesienny do ogrodu.
 
Na początku sezonu wegetacyjnego aplikujemy nawozy długo uwalniające się. W okresie wegetacji rośliny wymagają umiarkowanego ale systematycznego podlewania. Praktycznie bukszpan dobrze znosi przesadzanie jednak aby uniknąć wszelkich komplikacji należy, szczególnie większe egzemplarze przesadzać z dużą bryłą ziemi. Bukszpan rozmnażamy przez sadzonki pędowe, które pobieramy w sierpniu (sadzonki o długości 10 - 12 cm).
 
Najpopularniejszymi odmianami bukszpanu są: Suffruticosa oraz Elegantissima. Ukorzeniane sadzonki przechowujemy w umiarkowanie zimnym inspekcie czy jasnej piwnicy. Ukorzenione sadzonki nadają się już od kwietnia do nasadzeń w ogrodzie. W miejscach nieosłoniętych gdzie jednak poszczególne egzemplarze przemarzają należy przed nastaniem zimy okrywać je agrowłókniną. Wczesną wiosną wszystkie rośliny przemrożone oraz wysuszone powinniśmy „reanimować” z wykorzystaniem bioregulatora ASAHI SL.
 
Czynność ta skutecznie także niweluje szkody wyrządzane przez wysuszające, zimowe wiatry mogące uszkodzić zimozielone liście. W czasie całego sezonu wegetacyjnego od wiosny do jesieni zwalczamy występujące na bukszpanie szkodniki za pomocą preparatów: SUMI-ALPHA® 050 EC, KARATE ZEON® 050 CS oraz choroby grzybowe przy użyciu TOPSIN® M 500 SC.
 
Bardzo szkodliwą w uprawie bukszpanu szczególnie w okresie rozmnażania roślin jest odglebowa choroba fytoftoroza. Przy zwalczaniu tego patogena najskuteczniejszy jest preparat POLYVERSUM® WP. Aby uniknąć niespodzianek w glebie różnego rodzaju szkodników i grzybów odglebowych powinniśmy stosować podczas sadzenia bukszpanu - Ziemię uniwersalną.

Najczęściej występujące choroby:

Fizjologiczne zamieranie liści i pędów
Zamieranie liści i pędów
Plamistości liści
Fytoftoroza

Najczęściej występujące szkodniki:

Miodówka bukszpanowa
Skorupik jabłoniowy
Szpeciel bukszpanowy

Powiązane produkty